نوع مقاله : مقالات علمی‌پژوهشی

نویسندگان

گروه زبان انگلیسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

چکیده

این مقاله به بررسی دو نمایشنامه در انتظار گودو نوشته ساموئل بکت و بهترین بابای دنیا اثر غلامحسین ساعدی پرداخته است. با توجه به پایه نظری این مقاله که دیدگاه پوچی آلبر کامو و مولفه های مربوط به آن می باشد، شخصیت های این دو اثر مورد واکاوی و بررسی قرار گرفته اند. در این دو نمایشنامه مفاهیمی همچون انتظار، نیاز، درد و رنج و مرگ با توجه به نظرات کامو واکاوی شده اند. نویسندگان این مقاله در ادامه به تحلیل مفهوم انسان پوچ آلبر کامو پرداخته اند و در پایان، مسئله مرگ و بازتاب آن را در نگرش انسان پوچ کامو، در این دو اثر نشان داده اند. بر این اساس، یافته ها ی این تحقیق نشان می دهد که مفهوم نیاز انسان برای داشتن امید در زندگی، بی فایده است و درد و رنج ناشی از به سرانجام نرسیدن انتظار در سرتاسر این دو نمایشنامه دیده می شود. شخصیت های این دو اثر، پوچی زندگی را آنچنان که انسان پوچ کامو در می یابد، درک نکرده اند و در پوسته ی جهل و نادانی دنیای پوچ خود باقی مانده اند. این شخصیتها از انتظاری پوچ و امیدی واهی رنج می برند.

کلیدواژه‌ها