1. واکاوی کاربرد آرایه‌های «علم بدیع» در زبان‌های فارسی و انگلیسی با رویکرد تطبیقی

میثم ابراهیمی؛ مهیار علوی مقدم؛ محمد داوودی

دوره 54، شماره 2 ، تابستان 1400، ، صفحه 31-59

http://dx.doi.org/10.22067/lts.v54i2.86858

چکیده
  به‌رغم تمام مشابهاتی که بین دو حوزة بلاغت ایرانی‑اسلامی و بلاغت انگلیسی‑اروپایی وجود دارد، توجّه بیشتر حوزة بلاغت ایرانی‑اسلامی به مباحث سه علم بیان، بدیع و معانی و درعین‌حال، گاه دقّت‌ورزی بیشتر در بلاغت انگلیسی‑اروپایی و توجّه بیشتر به بلاغت نوشتاری در گسترة جغرافیایی ایران و بلاغت گفتاری در اروپا، از وجوهی است که این حوزه‌های ...  بیشتر

2. بررسی دگرگونی معنا در صنعت بدیعیِ ایهام از منظر زبان‌شناختی

سیدجواد مرتضایی؛ فرزاد قائمی؛ داوود عمارتی مقدم؛ غلامرضا کاظمی

دوره 50، شماره 4 ، زمستان 1396، ، صفحه 113-137

http://dx.doi.org/10.22067/lts.v50i4.65407

چکیده
  نظام نشانه‌ای زبان، یکـی از نظـام‌هـای نشـانه‌ای ارتبـاطی است و در هر واقعة ارتباطی، مجموعه‌ای از نـظام‌هـای نشانه‌ای، از رمزگـان‌هـای مـختلـف مـنطقـی، اجتماعی و زیبایی‌شناختی، با میزان برجستگی متفاوت با هم در تعامل هستند. واحدهای زبـانی نیز ممکن است یکی از عناصر نشانه‌ای دخیل در ارتباط باشد و بسته به رمزگان فراخـوانی‌شـده ...  بیشتر