نوع مقاله : مقالات علمی‌پژوهشی

نویسندگان

گروه مترجمی زبان انگلیسی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران

چکیده

مقالۀ حاضر با اتکاء به مدل بازروایت در ترجمه دیداری ­شنیداری قمی و فرحزاد  (2020) به بررسی انواع بازقاب­ بندی در دوبلۀ بینازبانی پویانمایی­ های پخش شده از صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران می پردازد.  از آنجایی که روایت­ های دیداری­ شنیداری ماهیت چندوجهی دارند، علاوه بر محل­ های کلامی، محل­ های غیرکلامی هم در فرایند بازروایت دستخوش تغییر می­ شوند که این امر زمینۀ بیشتری را جهت بازقاب­ بندی در اختیار مترجم و موسسۀ ترجمه قرار می ­دهد. بدین منظور از بررسی روایت چندوجهی قمی و فرحزاد (2020) برای تحلیل و مقایسۀ پویانمایی­ های اصلی و دوبله شده در سطح خرد محل ­های کلامی و غیرکلامی بهره گرفته شده است. نتایج پژوهش حاکی از آن است که پانزده نوع مختلف بازقاب ­بندی در ساخت واقعیت در دوبلۀ پویانمایی ­ها شرکت می ­کنند که به سه دستۀ بازقاب ­بندی از طریق تصرف گزینشی، بازقاب ­بندی از طریق برچسب زدن و بازقاب ­بندی از طریق جابجایی جایگاه شخصیت­ ها تقسیم می­ شوند. علاوه براین، بازقاب­ بندی زمانی/مکانی انواع دیگر بازقاب ­بندی را تحت الشعاع قرار می­ دهد. بر اساس این مطالعه، صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران نقشی فعال در ساخت واقعیت در زبان مقصد ایفا می­ کند و از ترجمه به عنوان ابزاری برای اشاعه و یا سرکوب روایت­ های خاص در پویانمایی ­های مقصد بهره می­ گیرد.

کلیدواژه‌ها