دانشگاه فردوسی مشهدمطالعات زبان و ترجمه2228-520256420240121The transformation of the image of national identity into translation: the case of The Misanthrope by Molièreدگرگونی تصویر هویّتِ ملّی در ترجمه: موردپژوهی نمایشنامۀ گزارش مردم‌گریز مولیر1324485910.22067/lts.2024.84085.1214FAصدیقهشرکت مقدمگروه زبان و ادبیات فرانسه، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایرانJournal Article20230823Nowadays, translation studies can be used as a tool for analyzing literary texts in the field of imagology. Among literary texts, plays play an important role in presenting the image of the national identity of each country. Molière presented the image of French national identity in the 17th century in her plays.This research aims to study the transformation of images in the translation of The Misanthrope by Mirzahabibullah Esfahani. For this, we will adapt Ditze's point of view in the field of imagology and Etkind's opinions regarding translation. By analyzing and comparing the images of the source text with those of the target text, we will examine the changes that have occurred. This research shows that the translator modified some images intentionally or not. His translation falls into the categories of translation-approximation and translation-recreation according to Etkind's opinionامروزه می‌توان از ترجمه‌شناسی به‌عنوان یک ابزار به‌منظور تجزیه‌وتحلیل متون ادبی در حوزۀ تصویرشناسی استفاده کرد. در میان متون ادبی، نمایشنامه‌ها در ارائۀ تصویرِ هویّت ملّی هر کشور نقش مهمی دارند. مولیر به‌عنوان یکی از نمایشنامه‌نویسان برجستۀ فرانسوی آثار متعدّدی را خلق کرده و به‌طور غیرمستقیم تصاویری از شخصیت و آدابورسوم فرانسویان در سدۀ هفدهم ترسیم کرده است. مترجمان ایرانی نیز برخی از نمایشنامه‌های وی را به فارسی برگردانده و در اختیار خوانندگان قرار داده‌اند. در این پژوهش بررسی دگرگونی تصویر فراشخصی در ترجمۀ نمایشنامۀ گزارش مردم‌گریز مولیر به فارسی توسّط میرزاحبیب الله اصفهانی، هدف مورد نظر برای این تحقیق است. بدین‌منظور در تحلیل داده‌ها از روش توصیفی‑تحلیلی بهره گرفته خواهد شد و به‌طور خاص از دیدگاه دیتسه در حوزۀ تصویرشناسی و آراء اِتکین در حوزۀ ترجمه‌شناسی استفاده می‌شود. با تحلیل و مقایسۀ تصاویر متن مبدأ و متن مقصد، تغییرات به وجود آمده بررسی خواهد شد. این پژوهش نشان می‌دهد که مترجم برخی از تصاویر را خواسته یا ناخواسته تغییر داده است. ترجمه وی در دسته‌های ترجمه‑تقریب و ترجمه‑بازآفرینی مطابق با نظر اتکین قرار می‌گیرد.https://jlts.um.ac.ir/article_44859_b2d01c8af1be7532eda6194bdae2baef.pdfدانشگاه فردوسی مشهدمطالعات زبان و ترجمه2228-520256420240121The Numbers Game: A Comparative Study of Microsoft Translator and Professional Simultaneous Interpretersمسابقۀ اعداد: مقایسۀ عملکرد مترجم مایکروسافت و مترجمین حرفه‌ای ترجمۀ شفاهی هم‌زمان33704486010.22067/lts.2024.85304.1229FAپردیسقاسمیبخش زبان‌های خارجی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران0000-0002-0114-2487سیمافردوسیبخش زبان‌های خارجی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران0000-0003-4556-5112نجمهبهرامی نظرآبادیبخش زبان‌های خارجی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران0000-0002-0114-2487Journal Article20231112Interest in computer-assisted interpreting tools has increased as a result of the desire to prevent cognitive saturation during interpreting. The present study examined the quality of interpreting numbers by Microsoft Translator and professional simultaneous interpreters. For this purpose, a collection of political speeches delivered at the United Nations was gathered. The results showed that there was no significant difference between Microsoft Translator and professional interpreters in terms of interpreting numbers. There was a significant difference in the error categories across the types of numbers, indicating that interpreting errors varied depending on the type of number. The findings of this research suggest that Microsoft Translator could be a useful tool for assisting human interpreters during simultaneous interpreting. In other words, Microsoft Translator could provide a quick and accurate interpreting of numbers, alleviating the cognitive burden on human interpreters and enabling them to focus their attention on other aspects of the conversation. تمایل به اجتناب از اشباع شناختی در ترجمۀ شفاهی علاقه به استفاده از ابزارهای ترجمه به کمک رایانه را افزایش داده است. مطالعۀ حاضر کیفیت ترجمۀ اعداد توسّط مترجم مایکروسافت و مترجمان شفاهی حرفه‌ای هم‌زمان را بررسی می‌کند. برای این هدف، مجموعه‌ای از سخنرانی‌های سیاسی ارائه‌شده در سازمان ملل جمع‌آوری شد. آزمون «کای‑مربع پیرسون» نشان داد که عملکرد مترجم مایکروسافت و مترجمان حرفه‌ای در زمینۀ ترجمۀ هم‌زمان اعداد یکسان است. درحالی‌که خطاهای مایکروسافت از نظر نوع نسبت به خطاهای مترجمان شفاهی محدودتر است. به‌عبارت‌دیگر، خروجی مایکروسافت فقط دو نوع خطا (حذف و سایر) را نشان می‌دهد. درحالی‌که مترجمان شفاهی تنوّع بیشتری از انواع خطاها (حذف، تقریب، واژگانی، آوایی و سایر) را در ترجمۀ اعداد انجام می‌دهند؛ بنابراین، به‌نظر می‌رسد که در زمینۀ ترجمۀ هم‌زمان اعداد تلفیقی از ترجمۀ مایکروسافت و ترجمۀ انسانی می‌تواند رویکردی مؤثر باشد. به‌عبارت‌دیگر، مترجم مایکروسافت می‌تواند به‌عنوان یک ابزار کمکی برای ارائۀ ترجمه‌های سریع و دقیق اعداد استفاده شود، درحالی‌که مترجمان هم‌زمان حرفه‌ای می‌توانند تمرکز و دقت خود را به سایر عناصر پیام اختصاص دهند.https://jlts.um.ac.ir/article_44860_518035c43e744099f69c7e3a7fa11116.pdfدانشگاه فردوسی مشهدمطالعات زبان و ترجمه2228-520256420240121Introducing Mindsetting and Brainsetting Educationمعرّفی آموزش‌های مبتنی بر چینش ذهنی و چینش مغزی71954386410.22067/lts.2023.81778.1183FAرضاپیشقدمگروه زبان انگلیسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایرانشیماابراهیمیگروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران0000-0003-3528-1386Journal Article20230331Considering the rapid progress of technology in the fields of cognition, robotics, and artificial intelligence, as well as the abundance and easy access to educational materials in cyberspace, traditional education no longer meets the actual needs of society. Informal education has overcome formal education by placing a greater emphasis on techniques and skills. In this article, two types of education were introduced: a) Mindsetting education (including mind-filling education and mind-developing education) and b) Brainsetting education (including brain-exercising education and brain-generating education). The first relates to thinking and thoughts, and the second is knowledge and skills. In fact, with the advent of intelligent educational systems, there has been a shift from soft, mental, and human approaches to more hard, cerebral, and machine approaches, which teachers and educational specialists need to consider. با توجّه به پیشرفت سریع فنّاوری در حوزه‌های شناختی، رباتیک و هوش مصنوعی و تشدید نیازهای معیشتی و رفاهی انسان، همچنین در سایۀ فراوانی و دسترسی سهل مطالب آموزشی در فضای مجازی، به نظر می‌رسد آموزش کلاسیک و سنّتی دیگر پاسخگوی نیازهای واقعی جامعه نیست و آموزش غیررسمی با تأکید بر فن و مهارت و خودکارسازی یادگیری، بر آموزش رسمی غلبه پیدا کرده است. در این راستا، در نوشتار حاضر و برگرفته از نظرات برخی متخصصان آموزش، تلاش بر این است دو نوع از آموزش معرّفی و بررسی شود: الف: آموزش مبتنی بر چینش ذهنی (شامل دو نوع آموزش انباشت ذهنی و آموزشِ پرورش ذهنی) و ب: آموزش مبتنی بر چینش مغزی (شامل دو نوع آموزش مغزورزی و آموزش مغززایی). آموزش نوع نخست به اندیشیدن و اندیشه‌ها و آموزش نوع دوم به دانش و مهارت مرتبط است. درواقع، با وجود نظام‌های آموزشی هوشمند و فضای آنلاین حرکتی از سمت رویکردهای نرم، ذهنی، ارزشی و انسانی به سمت رویکردهای سخت، مغزی، معیشتی و ماشینی در حال رخ دادن است که باید در شرایط کنونی آموزش مورد توجّه متخصصان آموزشی، مدرّسان و مؤلفان کتاب‌های درسی قرار گیرد.https://jlts.um.ac.ir/article_43864_fbb3f91b7a5c26ffd7da7c16ed71b2d9.pdfدانشگاه فردوسی مشهدمطالعات زبان و ترجمه2228-520256420240121Exploring Naturalistic Qualities in War Poetry: Language and its Use in English and Persian Literature, with a Focus on the Select Poetry of Qeysar Aminpour and Wilfred Owenزبان و شاخصه‌های شعر جنگ در فارسی و انگلیسی: بررسی ناتورالیسم و مؤلفه‌های آن در اشعارِ منتخب قیصر امینپور و ویلفرد اوون971294486110.22067/lts.2024.85049.1227FAمسلمذوالفقارخانیگروه زبان و ادبیات انگلیسی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران.0009-0003-1124-6807مهدیرحیمیگروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران.0000-0002-9884-5612احمدخواجهایمگروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران.0000-0002-1345-834XJournal Article20231027Through using different vehicles and implements, poets and authors in the School of Naturalism could reflect life’s events and its circumstances in detail. Among the most significant subjects and topics propounded in this school are war, poverty, prostitution, bloodshed, and murder. Naturalists are poets and authors who reveal life as it is and insist on the ugly faces and aspects of life to indicate how human beings are useless creatures who are surrendered to genetics and the environment. This study uses naturalistic qualities and common themes found in War Poetry to compare the poetry of two renowned poets, Qeysar Aminpour from Iran and Wilfred Owen from England. For this, “A Poem for the War” composed between 1979 and 1984 by Aminpour and “Dulce et Decorum Est” (1920) by Owen are selected among others. The major qualities examined in this article are as follows: the descriptive details of war and its circumstances; the use of simple and colloquial language; cacophony, and harsh and tough language; and the picture of war’s indecencies, ugliness, and terrors. Results reveal that war poetry in England is basically anti-war, although some epic-tone and passionate poems were written by poets such as Robert Brook and Siegfried Sassoon at the beginning of the First World War, however, war poetry in Persian rests on mysticism and it is epic-tone. Nevertheless, in both poetry, war is viewed as cruel, painful, and full of Naturalistic qualities.شاعران و نویسندگان مکتب ناتورالیسم با بهرهگیری از ابزار مختلف و مؤلفه‌های گوناگون توانستهاند به بازتاب حوادث و رویدادهای زندگانی به شیوهای دقیق و توصیفی در شعر و رُمان بپردازند. مهمترین موضوعات مطرح در این مکتب عبارت‌اند از: جنگ، فقر، فحشا، خونریزی و کشتار. پژوهش حاضر با بهرهگیری از شاخصهها، ابزار و لوازم این مکتب که به نظر میآید در شعر مقاومت و جنگ به شکل چشمگیری دیده می‌شود، به بررسی تطبیقی اشعار منتخب قیصر امینپور و ویلفرد اوون پرداخته است تا تحلیلی شکلی و محتوایی از آنها به دست آورد. برای این منظور، قطعه شعر «شعری برای جنگ» از سرودههای سال‌های 1357 تا 1363 قیصر امینپور و شعر «چه شیرین است» اثر ویلفرد اوون، شاعر انگلیسی، از دفتر شعرها (1920) برگزیده و انتخاب شده‌اند. مؤلفه‌های مورد بررسی در این پژوهش عبارت‌اند از: توصیف جزءبهجزء و دقیق؛ کاربرد زبان محاورهای و بی‌پیرایه؛ خشونت زبانی و تنافرآوایی و بهکارگیری زبانی تُند، سریع و خشن؛ و توصیف فجایع، زشتیها، اضطرابها و وحشت جنگ. نتایج این تحقیق نشان می‌دهد که شعر جنگ در انگلستان و مغرب‌زمین در بحبوحۀ جنگ جهانی اوّل، عمدتاً، شعری ضد جنگ است، هرچند شعرهای حماسی و شورانگیز در ابتدای سال‌های جنگ توسّط شاعرانی مانند رابرت بروک و زیگفرید ساسون سروده شد، در ایران امّا به جنگ از منظر حماسه و عرفان نگریسته شده است؛ هرچند علی‌رغم چنین رویکردهایی، تصویر جنگ دردآلود و سرشار از صحنه‌هایی ناتورالیستی و خشن و بی‌پیرایه و در مواقعی ضد جنگ است.https://jlts.um.ac.ir/article_44861_2bc7db4afbb8a8df863bc439257b2915.pdfدانشگاه فردوسی مشهدمطالعات زبان و ترجمه2228-520256420240121In-Text or Out-of-Text Word Choice: A Case Study of The History of Tom Jones, a Foundlingواژه‌گزینی درون‌متنی یا برون‌متنی: موردپژوهی رمان «کودک سرراهی»1311674414710.22067/lts.2023.81978.1187FAمحبوبهنوراگروه زبان انگلیسی، دانشگاه زابل، زابل، ایران0009-0009-8547-9391سید محمدرضاهاشمیگروه زبان انگلیسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایرانJournal Article20230416This research aims to investigate the extent to which word choice in translation is influenced by intra-textual or extra-textual factors, or whether the use of bilingual dictionary equivalents is adequate for the translator. To this end, the translation of two common adjectives, “Good” and “Bad”, in the novel The History of Tom Jones, a Foundling was analyzed. The findings revealed that word choice in translation is predominantly intra-textual, and that extra-textual word choice, i.e., word choice based on bilingual dictionaries, is not effective in translation - especially in literary translation. The translator mainly relies on the text and the relations in it to select the appropriate words, and this is more evident in the case of some linguistic features of the text. One of these linguistic features is the collocational relation between words, which plays a crucial role in determining the meaning and affecting its textuality.واژه‌یابی و واژه‌گزینی از دغدغه‌های مهم مترجم‌ها و مدرس‌ها و فراگیرهای ترجمه است. دربارۀ سازوکار واژه‌گزینی در ترجمه بسیار سخن گفته شده است. باوجوداین، به نقش و کارایی فرهنگ‌های دوزبانه در واژه‌گزینی کمتر توجّه شده است. هدف از جستار حاضر، پاسخ دادن به این سؤال است که آیا واژه‌گزینی در ترجمه، اساساً، امری درون‌متنی و یا برون‌متنی است و این‌که استفاده از معادل‌های فرهنگ‌های دوزبانه برای مترجم کفایت می‌کند یا خیر؟ در این پژوهش، ترجمۀ دو صفت عام «Good» و «Bad» در رمان تام جونز ،کودک سرراهی، بررسی شد. نتایج نشان داد که واژه‌گزینی در ترجمه، درون‌متنی است و واژه‌گزینی برون‌متنی؛ یعنی واژه‌گزینی بر اساس فرهنگ دوزبانه، در ترجمه به‌ویژه ترجمۀ ادبی راهگشا نیست. مترجم، اساساً، بر اساس متن و روابط موجود در آن، ترجمه می‌کند و واژه‌های مناسب را انتخاب می‌کند و این امر، در مورد برخی ویژگی‌های زبانی متن، بارزتر است. یکی از این ویژگی‌های زبانی متن، روابط هم‌نشینی بین کلمه‌ها است که در تعیین معنای متن و متنیّت آن نقش مهمی دارد.https://jlts.um.ac.ir/article_44147_022d682784c20ccc9176ceff49b82c0b.pdfدانشگاه فردوسی مشهدمطالعات زبان و ترجمه2228-520256420240121A Historical Study of Language and Translation in Mashhad’s Theaters: From the Constitutional Revolution to the Islamic Revolution in Iranبررسی تاریخی زبان و ترجمه در تئاترهای مشهد: از انقلاب مشروطه تا انقلاب اسلامی ایران1692044486210.22067/lts.2024.85516.1232FAعلینجف زادهگروه تاریخ، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران0000-0002-6147-511Xسعیدعامریگروه زبان انگلیسی، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران0000-0001-7706-0552Journal Article20231123Theatrical performances, such as lamentation have always been part of Iranian society and have a long history. However, theater as a cultural and modern phenomenon was introduced to Iranian society in the late Qajar period. In theater, the content of the show, the performance or acting style, and the language used to convey concepts are three crucial elements. Historical studies and translation studies have so far addressed various aspects of theater translation. Nevertheless, the role of language and translation in theater in Mashhad, especially from the Constitutional Revolution to the Islamic Revolution, has been virtually ignored. This paper aims to examine the language and translation as two main elements of theater in Mashhad and analyzes what changes Mashhad’s theater experienced from the first performances in the late Qajar period to the Islamic Revolution. In doing so, drawing on a library method, primary sources, including all Mashhad newspapers from the Constitutional period to the Islamic Revolution, such as Aftab-e-Shargh, Azadi, Bahar, Chaman, Khorasan, Seda-ye Khorasan, Nava-ye Khorasan, etc., were investigated and all the themes related to the theater were extracted. Then, using research and secondary sources, the results related to language and translation were presented in a descriptive-analytical manner. Findings suggest that the early forms of theaters in Mashhad were performed in Turkish. Then Turkish translation was replaced by theaters in Persian. In the first Pahlavi era, the translation of Russian works flourished in Iran, and the translation of prominent Turkish, English, and French works was also added to this trend since 1951. During this period, the quality of translation significantly declined as adaptation or free translation became the norm in play translation. In the 1960s, with the emergence of new theater groups in Mashhad, Persian became the dominant language of this art in Mashhad.اجراهای نمایشی از قبیل مرثیه‌خوانی، تعزیه یا روحوضی همیشه بخشی از جامعۀ ایران بوده است و پیشینه‌ای طولانی دارد؛ امّا تئاتر به‌مثابة پدیده‌ای فرهنگی و مدرن از اواخر دورۀ قاجار به جامعه ایران معرّفی شد. محتوای نمایش، نحوۀ اجرا یا بازیگری و زبانِ انتقالِ مفاهیم سه عنصر مهم در تئاتر هستند. مطالعات تاریخی و مطالعات ترجمه تاکنون به جنبه‌های مختلف ترجمۀ تئاتر پرداخته‌اند؛ امّا به نقش زبان و ترجمه در تئاتر در مشهد به‌ویژه از انقلاب مشروطه تا انقلاب اسلامی توجّهی نشده است. این پژوهش در پی پاسخ به این سؤال است که زبان و ترجمه به‌مثابة دو عنصر اصلی تئاتر در مشهد طی حدود 80 سال از اوّلین اجراها در اواخر دورۀ قاجار تا انقلاب اسلامی چه تحوّلاتی را پشت سر گذاشته است و بیشتر تئاترهای مشهد با چه زبانی ارائه شده‌اند و ترجمه چه نقش و جایگاهی داشته است؟ ابتدا با روش کتابخانه‌ای، منابع اوّلیه، از جمله تمام روزنامه‌های مشهد از دورۀ مشروطه تا انقلاب اسلامی، نظیر آفتاب شرق، آزادی، بهار، چمن، خراسان، صدای خراسان، نوای خراسان و غیره، مورد بررسی قرار گرفت و همه مطالب مربوط به تئاتر استخراج شد. سپس از پژوهش‌ها و منابع ثانویه بهره گرفته شد و نتایج مربوط به زبان و ترجمه به شکلی توصیفی‑تحلیلی ارائه گردید. نتایج پژوهش تأکید بر آن دارد که اوّلین تئاترهای مشهد به زبان ترکی اجرا شدند. سپس ترجمۀ ترکی به فارسی جای آن را گرفت. در دورۀ پهلوی اوّل، ترجمۀ آثار روسی در ایران رونق داشت و پس از شهریور 1320، ترجمۀ آثار شاخص ترکی، انگلیسی و فرانسه نیز به این جریان اضافه شد. در اواسط دورۀ پهلوی، شیوۀ تلخیص جای ترجمه را گرفت و سطح ترجمه در تماشاخانههای مشهد تنزل پیدا کرد. در دهۀ 1340، با ظهور گروه‌های تئاتری جدید در مشهد، زبان فارسی زبان غالب این هنر در مشهد شد.https://jlts.um.ac.ir/article_44862_8c114533e357dac77360296c8cfe0fdf.pdfدانشگاه فردوسی مشهدمطالعات زبان و ترجمه2228-520256420240121Investigating The Discourse of Trilingual Youth Identity; Nickname among Trilingual Youth in The Village of Dashkasanبررسی گفتمان هویّت نوجوانان سه‌‌زبانه؛ لقب‌گذاری در میان جوانان سه‌زبانۀ روستای داشکسن2052354486310.22067/lts.2024.84680.1221FAمریممیرزائیگروه زبان‌شناسی دانشگاه آزاد واحد تهران جنوب، تهران، ایران0009-0002-4432-1941Journal Article20231003This study explores the use of nicknames among trilingual youth, investigating the influence of identity, culture, language, and attitudes on their propensity to assign nicknames to others. This research is cross-sectional and uses survey research. Results reveal that nicknames mirror the intricacy of social relations in a trilingual society. Young people’s attitudes towards others’ titles are predominantly negative, while their views on their own titles are more positive. Physical attributes form the basis for the most common nicknames. In this trilingual village, nicknames are primarily given to incapacitated individuals, those with differing religious beliefs, and those who do not share commonalities with the dominant language (Georgian, the native language of the dominant group) and ethnicity. The dominant language group is more inclined to assign titles. Most titles are based on descriptive phrases rather than verbal, prepositional, or adverbial phrases.هدف پژوهش حاضر بررسی میزان تأثیر هویّت، فرهنگ، زبان و نوع نگرش بر لقب‌گذاری در میان جوانان سه‌زبانۀ (ترک، فارس و گرجی) روستای داشکسن بود. جامعۀ آماری جوانان سه‌زبانۀ سنین 24-15 سال روستای داشکسن بود. روش نمونه‌گیری هدفمند بود و 22 نفر به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها پرسشنامۀ سه‌بخشی استاکس و تیلر‑لیچ (2011) و روش پژوهش توصیفی از نوع پیمایشی بود. بر طبق یافته‌ها متداول‌ترین نوع لقب‌ها، لقب‌های داده‌شده به‌‍ترتیب براساس ویژگی‌های فیزیکی، تنوّع نام، احساسات، شخصیتی، عامیانه و مکان متداول‌تر هستند. اکثر لقب‌گذاری‌های صورت گرفته بر اساس قومیت، لقب‌گذاری در بین اقوام ترک نسبت به سایر قومیت‌ها بیشتر است؛ بنابراین با توجّه به نتایج می‌توان گفت لقب‌گذاری در بین اقوام، مناطق، شیوه زندگی، آدابورسوم و سطح فرهنگی اقوام گوناگون باهم متفاوت است و در اسم‌های مستعار مرسوم در روستای سه‌زبانۀ داشکسن و نگرش جوانان این روستا نسبت به لقب‌های خود و دیگران تفاوت وجود دارد.https://jlts.um.ac.ir/article_44863_bb9a1d8ce57f597447fdd34bd1e3f7b8.pdf