دانشگاه فردوسی مشهد مطالعات زبان و ترجمه 2228-5202 مقالات آماده انتشار 2026 06 23 Beyond Gender: Disabling Systems, Truth, and Disguise in Shakespeare’s Heroines مقایسه نقد فمینیستی و رویکرد مطالعات ناتوانی: حقیقت و پنهان کاری در قهرمانان زن شکسپیر 48371 10.22067/lts.2026.97945.1427 FA فائزه رستمی دانشگاه فردوسی مشهد سارا خزاعی دانشگاه فردوسی مشهد Journal Article 2026 02 19 While feminist literary criticism has extensively examined gendered perspectives in Shakespeare’s works, not much attention has been given to how disability studies might reframe such analyses through its critique of normalcy and stigma. This study places feminist criticism and disability studies in direct dialogue by examining four Shakespearean heroines—Katherina (The Taming of the Shrew), Desdemona (Othello), Hermione (The Winter’s Tale), and Portia (The Merchant of Venice). The article introduces the concept of metaphorical disability to demonstrate how gender can function as a disabling system within patriarchal structures. The heroines’ responses are examined as strategic negotiations between truth and disguise. Desdemona and Hermione choose truth and suffer exclusion, while Katherina and Portia adopt forms of performative conformity to survive. Integrating disability studies into Shakespearean analysis enables a more structurally grounded and intersectional understanding of stigma, Othering, and narrative consequence. اگرچه نقد فمینیستی، ابعاد جنسیت‌محور آثار شکسپیر را به‌طور گسترده بررسی کرده است، نقش مطالعات معلولیت در بازصورت‌بندی این تحلیل‌ها از طریق نقد هنجارمندی و انگ اجتماعی کمتر مورد توجه قرار گرفته است. پژوهش حاضر با بررسی کاترینا در رام‌کردن زن سرکش، دزدمونا در اتللو، هرمیون در حکایت زمستان و پورشیا در تاجر ونیزی، نقد فمینیستی و مطالعات معلولیت را در گفت‌وگویی مستقیم قرار می‌دهد. با اتکا به نظریه هنجارمندی دیویس و مطالعات فمینیستی معلولیت هال، مفهوم «معلولیت استعاری» نشان می‌دهد که جنسیت چگونه در ساختارهای پدرسالارانه به نظامی معلول‌ساز تبدیل می‌شود. تحلیل تطبیقی کیفی نشان می‌دهد دزدمونا و هرمیون با انتخاب حقیقت طرد می‌شوند، در حالی که کاترینا و پورشیا برای بقا به همنوایی نمایشی روی می‌آورند. پژوهش استدلال می‌کند که مطالعات معلولیت با نقد چارچوب‌های هنجاریِ مولد حاشیه‌رانی، نقد فمینیستی را گسترش می‌دهد و درکی ساختارمندتر و تقاطعی‌تر از انگ اجتماعی، دیگری‌سازی و پیامدهای روایی فراهم می‌سازد.