نگرش مترجمان به مسئلۀ زنان در دورۀ پهلوی اول
دوره 58، شماره 4، زمستان 1404، صفحه 168-202
https://doi.org/10.22067/lts.2025.95034.1379
مریم سعیدی
چکیده در دورۀ پهلوی اول تألیف اثر با موضوع زنان و با هدفِ عبرتدهی یکی از مؤلفههای بوطیقای نظام ادبی بود. این پژوهش با بررسی ۱۵۰ اثر ترجمهشدۀ این دوره نشان میدهد که این مؤلفه به صورت ترجمۀ آثاری درباره و برای زنان به بوطیقای ترجمه وارد شده است. از این میان، این پژوهش با استفاده از مفهوم «نگرش» موردنظر هرمانز (۲۰۰۷)، به بررسی نگرش ۱۷ مترجم نسبت به موضوع زنان در ۲۵ اثر ترجمهشده میپردازد. تحلیل محتوایی آثار نشان میدهد که مترجمان نگرش خود را در متن و پیرامتن ترجمه ابراز کردهاند. برخی همسو با نویسندگان ایرانی آثاری را برای ارشاد زنان ترجمه کردهاند؛ اما بیشتر آنان نگرشی همدلانه نشان دادهاند. ازجمله روشهایی که اتخاذ کردهاند این است که گاهی عنوان اصلی اثر را به نامی زنانه و خصائل مثبت تغییر دادهاند، در مقدمه و مؤخره به هدف ترجمه اشاره کردهاند و با تلخیص ترجمه مضمون اثر را منتقل کردهاند.
