ترجمه فارسی تابویهای زبانی فیلم پالپ فیکشن: مقایسه ترجمه دانشجویی و حرفهای
دوره 52، شماره 1، بهار 1398، صفحه 109-128
https://doi.org/10.22067/lts.v52i1.80700
میلاد مهدیزادخانی، عبداله نوروزی، فرزانه شکوهمند
چکیده حوزه آموزش ترجمه در مطالعات ترجمة دیداریشنیداری تا حد زیادی توجه پژوهشگران را به خود جلب کرده است، اما پژوهشهای نسبتاً کمی به راهکارهای ترجمه نمودهای زبان تابو در آموزش ترجمة دیداریشنیداری پرداختهاند. از اینرو، در پژوهشی توصیفی، از دانشجویان مترجمی زبان انگلیسی در مقطع کارشناسی خواسته شد فیلم پالپ فیکشن (تارانتینو، 1994) را به زبان اصلی تماشا کنند و سپس متن فیلم را به فارسی ترجمه کنند. به لطف وجود نسخه دوبله حرفهای این فیلم، راهکارهای بهکاررفته توسط دانشجویان در مواجه با نمودهای زبان تابو با ترجمه حرفهای و رسمی آن قابل مقایسه و بررسی بود. نتایج نشان میدهد که شرکتکنندگان با حذف اغلب نمودهای زبان تابو مانند ترجمة حرفهای، از راهکارهای ترجمه حرفه ای و رسمی ترجمه دیداریشنیداری استفاده میکنند. هرچند، دومین راهکار استفادهشده از نظر میانگین تعداد کاربرد در میان دانشجویان، جانشینی نمود زبان تابو با زبان غیرتابو است، ترجمه رسمی سعی کرده با کاهش اثر نمود زبان تابو ، آن را حفظ کند. پیشنهاد میشود از آنجایی که ترجمة مؤثر نمودهای زبان تابو میتواند نقش مهمی در موفقیت محصولات دیداریشنیداری ایفا کند، از نتایج مقاله حاضر برای افزایش آگاهی بیشتر دانشجویان در ترجمة آنها استفاده شود.
ترجمۀ نشانهنظام گرافیکی: مطالعۀ موردی دو نسخۀ دوبلۀ حرفهای
دوره 50، شماره 3، پاییز 1396، صفحه 49-69
https://doi.org/10.22067/lts.v50i3.63480
میلاد مهدیزادخانی، مسعود خوش سلیقه
چکیده در پیشینة ترجمة دیداریشنیداری، از ایران بهعنوان کشوری دوبلهمحور یاد میشود. در حالی که در همین شیوه، مترجمان و دوبلورها با نشانهنظامهای معنایی سروکار دارند که بهصورت عنوان، زیرنویس و نوشتۀ روی تصویر ظاهر میشود و در مجموع، در مطالعات فیلم «نشانهنظام گرافیکی» نامیده میشود. با توجه به رشد روز افزون مطالعات دیداریشنیداری و نقش مهم نشانهنظام گرافیکی در درک بهتر فیلم، مطالعات نسبتاً کمی در این حوزه انجام شده است. از اینرو، نویسندگان این مقاله به بررسی و مقایسۀ دو روش ترجمۀ صدای برونکادری و جایگذاری در برگرداندن نشانهنظام گرافیکی در دو نسخۀ دوبلة رسمی فارسی از فصل اول شرلوک پرداختهاند. نتایج نشان میدهد از مجموع 28 صحنة مربوط به نشانهنظام گرافیکی متحرک، شبکۀ تلویزیونی بیبیسی تمام آنها را با روش جایگذاری برگردانده، در حالی که صدا و سیمای ایران 5 صحنه را با روش ترجمۀ صدای برونکادری بدون ترجمه باقی گذاشته است. با بررسی کیفی محدودیتها و برتریهای دو روش نسبت به یکدیگر، نویسندگان عمدهترین دلیل ترجمهنشدن نشانهنظام گرافیکی در ترجمۀ صدای برونکادری را «تعامل نشانهنظامها» یافتند. در پایان نیز، برای انجام پژوهشهای آتی در این حوزه پیشنهادهایی ارائه شده است.