مطالعات زبان و ترجمه

چکیده در دو دهه گذشته، آموزش صورت‌محور  با تمرکز دوسویه بر صورت و معنا، توجه متخصصان زبان دوم را جلب کرده است. آنچه کمتر موردتوجه بوده، تأثیر انواع آموزش صورت‌محور بر زبان‌آموزی است. این مطالعه، به بررسی تأثیر آموزش صورت‌محور یکپارچه و متوالی با میانجی‌گری سبک‌های حساسیت زمینه‌ای  می‌پردازد. چهل‌وهشت زبان‌آموز (میانگین سنی ۱۲ سال) به مدت هشت ماه در انجام مجموعه‌ای از پیش‌آزمون‌ها، کارخواست‌های  یکپارچه و متوالی و پس‌آزمون‌ها شرکت کردند. با استفاده از روش پژوهش متوازن، زبان‌آموزان وابسته ‌به ‌زمینه  و نابسته‌به‌زمینه، یکبار به‌صورت یکپارچه و یکبار به‌صورت متوالی آموزش دیدند. نتایج تی-تست و آنکووا نشان داد: دو نوع آموزش به‌طور یکسان در فراگیری واژگان و دستور مؤثر بودند؛ گروه متوالی در منظورشناسی عملکرد بهتری داشت؛ و گروه نابسته‌به‌زمینه در فراگیری واژگان عملکرد بهتری داشت. به مدرسان توصیه می‌شود به‌منظور تطابق سبک‌های شناختی ترکیبی از آموزش متوالی و یکپارچه را بکار گیرند.

چکیده گسترش و یادگیری زبان انگلیسی در سطح جهانی همواره با پیامدهای اجتماعی مثبت از جمله آشنایی با آداب و رسوم بومیان گفتمان غالب، افزایش سازگاری و پذیرش تفاوت‌های بین فرهنگی، شناخت بهتر ارزش‌های بومی و تبعات منفی شامل گرایش به فرهنگ بیگانه و فاصله از فرهنگ بومی همراه بوده است. هدف از این پژوهش بررسی نقش رشتۀ  زبان انگلیسی در تعیین شخصیت فردی‌اجتماعی دانشجویان می‌باشد؛ لذا متغیر مستقل رشته تحصیلی و متغیرهای وابسته مشتمل بر سازگاری اجتماعی، هوش فرهنگی، وابستگی به فرهنگ مادری و ادب و احترام می‌باشند. داده‌های تحقیق از دویست دانشجو در دو زیرگروه زبان و سایر رشته‌ها با پاسخگویی به آزمون‌های وابستگی به فرهنگ مادری، هوش فرهنگی، سازگاری اجتماعی و ادب گردآوری شدند. تحلیل داده‌ها با استفاده از تحلیل واریانس یک‌طرفه نشان داد دو گروه مورد مطالعه از حیث هوش فرهنگی، ادب و احترام و وابستگی به فرهنگ مادری متفاوت و در آزمون سازگاری اجتماعی یکسانندد. تحقیق حاضر سعی داشته از منظری انتقادی به اهمیت بومی‌سازی مطالب درسی و آگاهی بخشی به دانشجویان رشته‌های زبان خارجی در زمینة اولویت قرار دادن ارزش‌های بومی ضمن پذیرش و احترام به تفاوت‌های موجود بپردازد.