تأثیر انگیزه و برنامۀ کمکآموزشیِ مبتنی بر رابطۀ متقابل بین زبانآموز و معلم و کارِ گروهی بین زبانآموزان بر روی درک مطلب زبانآموزان ایرانی
دوره 48، شماره 4، زمستان 1394، صفحه 99-116
https://doi.org/10.22067/lts.v48i4.44503
نعیمه خرقانی، بهزاد قنسولی، پرویز بیرجندی
چکیده این پژوهش به بررسی تأثیر و ارتباط سطح انگیزه بر روی درک مطلب زبانآموزان ایرانی میپردازد که برنامۀ آموزشی مبتنی بر رابطۀ متقابل بین زبانآموز و معلم و کار گروهی بین زبانآموزان دریافت میکنند. در ابتدا زبانآموزان به چهارگروه تقسیم میشوند. زبانآموزان همگی دانشجویان ترم سوم رشتۀ مترجمی زبان انگلیسی بودند و در پیشآزمون تافل و اجرای اولیۀ پرسشنامه شرکت کردند و تفاوت معناداری بین سطح انگیزه و توانایی درک مطلب آنان وجود نداشت. سپس آنان در دو گروه آزمایشی و دو گروه کنترل قرار گرفتند. دو گروه کنترل (گروه الف و ب) بهترتیب 28 و 12 نفر زبانآموز داشتند و شیوۀ آموزش مهارت درک مطلب متداول را دریافت کردند. گروههای آموزشی (الف و ب) بهترتیب 28 و 12 نفر زبانآموز داشتند و شیوۀ آموزش مهارت درک مطلب مبتنیبر رابطۀ متقابل بین زبانآموز و معلم و کار گروهی بین زبانآموزان را دریافت کردند. در انتها همگی در پسآزمون تافل و اجرای دوم پرسشنامه شرکت کردند. نتایج با استفاده از تحلیل واریانسِ دوطرفه وتحلیل واریانس چندمتغیره تجزیه و تحلیل شدند. نتایج نشان داد که گروههای آموزشی از گروههای کنترل بهتر عمل کردند و برنامۀ کمکآموزشی بر روی انگیزه برای خودکارآمدی، چالش، کنجکاوی، رقابت، شناختهشدن، نمرات، دلایل اجتماعی و اطاعت در درک مطلب تأثیر میگذارد.
