آموزش چندحسی و نقش نوسانات بتا در حفظ واژگان انگلیسی در کودکان پیشدبستانی: پژوهشی بر پایه QEEG
دوره 58، شماره 2، تابستان 1404، صفحه 1-27
https://doi.org/10.22067/lts.2025.94051.1357
فرناز فرخعلایی، حسن سلیمانی، حسین حقیر، علیرضا آقایوسفی، منوچهر جعفریگهر
چکیده جهت بررسی تأثیر آموزش زبان چندحسی در سطح پیش دبستانی، از امواج بتا درحین یادآوری واژگان استفاده شد. شش زبانآموز در دو گروه آزمایشی سنتی و چندحسی قرار گرفتند. مقایسه نتایج قبل و بعد ثبت مغزی به همراه پیشآزمون و پسآزمون نشان داد که تفاوت معناداری در فرکانس بتا بین گروه ها وجود ندارد. همبستگی معناداری بین میانگین نمره زبانآموزان در پسآزمون و افزایش فرکانس موج بتا در مناطق Fp1-Fp2 در پسثبتها در گروه چندحسی مشاهده شد. تحلیل مطالعه موردی بیانگر کاهش فرکانس موج بتا ۱ در گروه سنتی بود. بررسیهای توپوگرافی افزایش فرکانسهای موجهای بتا را در قشر-جلوی-مغز در هر دو گروه و تجمع فعالیت در پاراهیپوکامپ در رکوردهای چندحسی را نشان داد. اگرچه نمرات در پسآزمون چندحسی بالاتر بود، اما نتایج آماری آزمونهای ناپارامتریک تفاوت معناداری را بین گروههای آزمایشی نشان داد. این پژوهش نقش امیدوارکننده آموزش چندحسی را برای بهبود حافظه در سطح پیشدبستانی نتیجهگیری کرد.
مقایسه تاثیر دو نوع برنامه ریزی بر عملکرد نوشتاری زبان آموزان ایرانی از حیث روانی، دقت و پیچیدگی نوشتار
دوره 48، شماره 4، زمستان 1394، صفحه 117-132
https://doi.org/10.22067/lts.v48i4.48849
حمید رضا کارگذاری، حسن سلیمانی، منوچهر جعفری گهر، فاطمه همتی
چکیده هدف تحقیق پیش رو مقایسه تاثیر دو نوع برنامه ریزی شامل برنامه ریزی قبل از تکلیف و برنام ریزی همزمان در عملکرد نوشتاری زبان آموزان ایرانی از حیث دقت، روانی و پیچیدگی بود. بدین منظور از 134 زبان آموز ایرانی که دارای بسندگی زبانی متفاوتی بودند خواسته شد تا دو تکلیف نوشتاری متفاوت را تحت این دو نوع برنامه ریزی انجام دهند. یافته های این پژوهش حاکی از آن بود که هیچ یک از انواع برنامه ریزی در دقت نوشتاری تاثیری ندارد. با این وجود، برنامه ریزی همزمان باعث افزایش روانی نوشتار شد و برنامه ریزی قبل از تکلیف باعث افزایش پیچیدگی نوشتار. یافته ها همچنین بیانگر آن بودند که افراد با بسندگی بالاتر زبانی در هر سه مورد دقت، روانی و پیچیدگی عملکرد بهتری از افراد با بسندگی پایین تر زبانی در هر 2 نوع برنامه ریزی داشتند. این بدان معنا است که هیچ تعاملی بین نوع برنامه ریزی و میزان بسندگی زبانی وجود ندارد.
