«احساس کردم که حال من برای استاد مهم بود»: پژوهشی پدیدارشناختی دربارهٔ تجربههای هیجانی زبانآموزان زبان انگلیسی بهعنوان زبان خارجی
دوره 58، شماره 2، تابستان 1404، صفحه 221-253
https://doi.org/10.22067/lts.2025.96026.1396
زری سعیدی، آرمین توکلی
چکیده این پژوهش به بررسی بهترین و بدترین تجربههای دانشجویان ایرانی در کلاسهای زبان انگلیسی بهعنوان زبان خارجی و همچنین پیشدرآمدها و پاسخهای هیجانی آنها میپردازد. با استفاده از رویکرد پدیدارشناختی کیفی، دادهها از ۶۲ دانشجوی ایرانی (۲۰ مرد، ۴۲ زن؛ ۱۸–۲۷ سال) در یک درس زبان عمومی جمعآوری شد. با بهکارگیری تکنیک حادثه بحرانی (CIT) و از طریق چارچوب روایی، تجربههای هیجانی استخراج و با نرمافزار MAXQDA بهصورت استقرایی تحلیل گردید. یافتهها نشان داد بهترین تجربهها با حمایت هیجانی معلم، فضای یادگیری انسانی و لحظات توانمندی همراه بود، در حالی که بدترین تجربهها شامل شکست عمومی، روابط منفی، آزمونهای استرسزا و احساس ناتوانی زبانی بود. لذت، هیجان مثبت غالب و ناامیدی، شایعترین هیجان منفی بود. این یافتهها راهگشای راهبردهایی برای تقویت سلامت هیجانی در کلاسهای زبان هستند.